Lieber Leser und Votigkiller,

Liebe Grüße
ChrisMaLu

Siem zuchtte en zei dat hij het lekker had gevonden. Bij de wei aangekomen hielp hij mij van het paard waarbij hij het niet kon laten even tussen mijn benen te grijpen. “Vooruit jong, aan het werk.” En ik liep het weiland in om de koeien bij elkaar te drijven. En ja hoor een kwartiertje later stonden telkens twee beesten aan de melkmachine. Ik keek naar de vier zuigers die aan één uier hingen en ritmisch de melk uitpompten. Éen zo,n zuignipel zou best om Siem zijn pik passen. Zou hij het ooit geprobeerd hebben. Ik voelde mijn pik stijf worden bij het idee alleen al. Siem die
juist langs liep en over mijn lul aaide riep: “Hé, waar denk je aan, stijve pik?” en tegelijk greep hij mij stevig vast door mijn broek heen. Hij trok mij tegen zich aan en ik voelde ook dat zijn tampeloeris hard en stijf vooruit stond. Ik hing met mijn rug tegen zijn borst en dus kon Siem gemakkelijk de knopen van mij overall losmaken. Zijn grote handen gleden naar binnen en de ene zocht mijn tepels terwijl de andere tussen mijn benen greep.
Een lange hete dag 2 (Verder lezen klik hier)

Acht uur in de morgen parkeerde ik mijn auto bij motel ‘Bleu Swallow’ aan de beroemde Road 66 in California. Ik werk al zeven jaar in dat motel en heb mij ook al even zovele jaren voorgenomen om de gehele route van 2448 miles (3940 km.) eens te rijden. Dwars door Chicago, Illinois, Missouri, Kansas, Oklahoma, Texas, New Mexico, Arizona, and California. Tot nu toe was daar helaas niets van gekomen. Op de motelparking was het een drukte van belang. Alle reizigers maakten zich gereed voor vertrek. De meeste automobilisten hadden de nacht in het motel doorgebracht en de truckers in hun cabines. Er waren ook een paar jongelui die liftend de Road 66 aflegden en de nacht onder de vrije hemel hadden doorgebracht. Door het altijd prachtige weer in California is dat ook best te doen. Naast de plek waar ik mijn auto parkeerde lag een jongeman op een bank te slapen. Het leek er echter niet op dat hij voorlopig zijn reis wou vervolgen. De jongen was nog in diepe slaap en werd zelfs niet wakker toen ik het portier van mijn wagen een beetje te hard dichtsloeg. Naast hem lag zijn rugzak. Ik ging naar binnen en begon met mijn werk als waiter.
Road sex sex (Verder lezen klik hier)

Heute waren Jessica und ich mit dem Abbauen nach dem Zirkeltraining dran. Da ich nicht alleine war, hatte ich keine Bedenken. Es dauerte nur rund 10 Minuten und alles war weggeraeumt. Mein Lehrer war waehrend der ganzen Zeit nicht zu sehen. Wahrscheinlich war er schon gegangen.

Nach dem Abbauen ging ich in die Umkleide zum Duschen. Die meisten der anderen Jungs waren schon gegangen. Nur drei waren noch da. Sie alberten herum und hatten sich offenbar gegenseitig die Schuhe versteckt. Ich zog mich aus, nahm mein Duschgel und ging in den Duschraum. Die warme Dusche war herrlich, gerade nach den auspauernden, letzten 2 Stunden. Eine wahre Wohltat.

Als ich den Duschraum verliess, traf mich der Schock: Meine Sachen. Weg! Alles!
Jemand hatte meine Klamotten weggenommen. Alles weg. Selbst das Handtuch. Der Raum war leer. – Diese Arschloecher! Mein erster Gedanke viel natuerlich auf die 3 Jungs die eben noch im Raum waren und rumgebloedelt hatten. Diese Idioten!
Er war doch mein lehrer (2) (Weiter lesen klicken Sie hier)

Der erste Schùtze war Mike, 18, 178 groß, relativ kräftig gebaut und Feuerrote Haare. Mike legte den Ball auf den Punkt und lief an. Der Schuss war hart und platziert, aber Dani, einer der wenigen guten Spieler im Team, konnte ihn abwehren. “Ok, Mike, Dani darf sagen, was du ausziehen musst.” sagte Marco. “Seinen linken Schuh.” meinte Dani. Mike zog ihn aus und stellte sich hinten an.
Der nächste Schùtze war Nico. Der grinste breit und meinte großspurig: “wenn der nicht reingeht, Zieh ich mir nicht nur was aus, sondern lass mir von euch Assis in die Fresse rotzen.” Einige bekamen einen unùbersehbaren Steifen. Nico lief an. Doch er rutschte beim Schuss leicht weg, sodass der Ball gegen den Pfosten und von da ins Aus ging. Nico blieb einige Sekunden wie erstarrt stehen. Dann meinte Dani: Nico, T-shirt aus.” Nico zog sein Shirt aus und kniete sich auf den Parkettboden. Die Mannschaft bildete einen Kreis um ihn und Jeder rotzte ihm Nacheinnander ins Gesicht. Auch Marco.
Nico machte sein ùbliches, arrogantes Gesicht und stellte sich wieder hinten an.
Elfmeterschießen (Weiter lesen klicken Sie hier)

Maxim was de eerste die weer bij zijn positieven kwam en baande zich een weg door de kudde naar mij toe. Als een betrapte schooljongen stamelde hij: “Nu weet je het he?” . Ik vroeg verbijsterd: “Wat, weet ik?” Maxim fluisterde: “Nu weet je het. Ik ben een homo.” Mijn verstand wilde even niet mee. “Maxim een homo?” In een flits zag ik de wijvenposters aan de muur en de blaadjes op de vloer van zijn kamer. “Jij bent een homo?” riep ik vol ongeloof. “En Bayser heeft dat altijd geweten?” “Ja, Bayser is ook homo en wij neuken al jaren met elkaar. Waarom denk je dat ik zo vaak bij hem ben?”
Maxim greep mijn hand trok mij mee naar de plek waar de herder nog steeds poedelnaakt stond. Zijn lul was van schrik slap geworden, evenals die van Maxim. Het was voor het eerst dat ik die beide penissen zag. Vooral mijn broer bleek extra grootgeschapen. Nu wist ik van wie het spoor in de sneeuw was. Grote voeten, grote……
Sporen in de sneeuw (Verder lezen klik hier)

„Man ey ist das geil, pass auf sonst komme ich gleich“,
Stöhnt er mir lustvoll entgegen. Jetzt habe ich ihn endlich da wo ich ihn haben will. Immer schneller fahre ich seinen Schaft und die Eichel saugend entlang, während ich ihn mit meinen Fingern immer intensiver ficke. Keine Minute später spritzt mir die geile Sau schnaufend seine Boysahne ins Maul, die ich gierig schlucke. Doch anstatt aufzuhören sauge ich solange weiter bis er zu winseln beginnt, bevor ich sein geiles Gestänge endlich aus meinem Mund entlasse. Total verschwitzt und erschöpft lässt er sich jetzt auf mein Bett sinken.
Björn, oder verfickte Zeiten… (Weiter lesen klicken Sie hier)

Mein Bruder die geile Ratte…
…mein Freund und ich als notgeiler Zuschauer.
Es war einer dieser supertollen Freitagabende, der bis spät in die Nacht andauerte. Alles fing mit einem Kino Besuch an. Der neuen Terminator 4 - Die Entscheidung war seit gestern in den Kinos und Matti und ich hatten uns schon lange auf den Film gefreut. Seit Matti und ich gehört hatte das es einen vierten Teil geben würde, waren wir scharf diesen im Kino anzusehen. Und welcher Tag wäre dafür besser geeignet als ein Freitag wo man anschließend nicht durch die Kneipen der Stadt ziehen konnte? Der Film war jeden Cent wert und was danach noch geschehen sollte, trieb das Wochenenden auf die Spitze.
Matti und ich waren in Hannover durch die Kneipen gezogen. Ich weiß nicht mehr in wie vielen Kneipen wir waren, nur wir beide nach jeder Kneipe weniger Verstand hatten.
Mein Bruder die geile Ratte… (Weiter lesen klicken Sie hier)

‘Neem eens een voorbeeld aan Harry’ riep mijn vrouw. ‘Ik zou willen dat je net zo als Harry zou zijn.’ Harry, Harry, altijd weer die Harry. Ik kon die man niet meer luchten of zien. Ik kotste van zijn perfectionisme, zijn vriendelijkheid, zijn zelfverzekerde houding, zijn lieve, knappe gezicht en vooral van het mysterieuze dat hem omringde. Eens zal ik hem dat ook vertellen.
Ik ben Bruno Saler. 32 jaar. Sinds vier jaar getrouwd met Silvia. We hebben (nog) geen kinderen. Ik heb een garage in tweedehandse auto’s. Het leven ging rustig zijn gang, totdat Harry op het toneel verscheen. Een jaar geleden kwam hij in onze wijk wonen en was gelijk de lieveling van alle vrouwen uit de buurt. Hij was (volgens die vrouwen) de perfecte man. 30 jaar. Slank en krachtig gebouwd. 1.95 m. Grote voeten en goedverzorgde handen. Donker haar en een verzorgd stoppelbaardje. Steeds sportief gekleed als een Engelse golfbalspeler. Een buitengewoon knap gezicht.
Harry Popper (Verder lezen klik hier)

De roffel op zijn slaapkamerdeur maakte hem duidelijk dat het tijd was om op te staan en onder de douche te stappen. Hij wilde echter niet en draaide zich dodelijk vermoeid nogmaals om. Tegen vier uur in de ochtend was Jaap met een vreemd knagend gevoel in zijn maag wakker geworden. Het was duidelijk geen hongergevoel maar angst omdat hij wist welke dag het was en wat dat voor hem zou kunnen gaan betekenen: woensdag 7 juni 1999. Al maandenlang stond deze datum in zijn geheugen gegrift als de dag waarop het zou moeten gebeuren. Al heel lang was hij het van plan geweest maar steeds weer had de angst ervoor hem dusdanig in zijn greep gekregen dat er altijd wel een uitvlucht was geweest. Maar nu . nu wilde Jaap geen uitvluchten meer maar wilde hij ook niet dat deze dag begon!
Verloren onschuld - 1 (Verder lezen klik hier)

Midden in de nacht krijs ik het hele huis bij elkaar zodat zowel men vader als men moeder de kamer binnen stormen en ik zit bezweet op recht in men bed en begin ik te huilen dat ik hen nog niet kwijt wil. Mijn vader snapt er helemaal niks meer van en zegt dat ik niet zo onnozel moet doen en en keert weer terug naar zen bed en neemt men broertje mee. Men moeder kijkt bezorgt naar me en vraagt of ik over de nachtmerrie wil vertellen. Dan begin te vertellen dat ik droomde dat pap met men valiezen in de hand stond en riep dat ik hier niet meer welkom ben, dat flikkers geen zaken hadden in dit huis en dat wouter een beetje verder stond te lachen me toeroepend “ben je gek? Ik ben geen flikker en ik moet niks met flikkers.” Men moeder vraagt wie wouter is dus ik vertel haar das de jongen waar ik verliefd op ben.
De volgende morgen ben ik weer absoluut niet fris en monter aan tafel en men vader beklaagt zich dat ik me heb aangesteld als een kleuter. Dan snauwt men moeder dat hij zen mond moet dicht houden dat hij van niks weet en men vader schrikt van deze uitval.
Een onmogelijk liefde deel 3 (Verder lezen klik hier)

Nun kommt das schwerste für Raphael: Der Abschied von Basti. Raffi drückt ihn erstmal. „Du bist der beste große Bruder den man sich wünschen kann Raphael.“ „Ach was.“ „Doch. Das warst Du schon immer.“ „Du bist auch ein toller Bruder.“ „Versprichst Du mir was?“ „Was denn?“ „Das Du uns mal öfter besuchen kommst.“ „Weihnachten komme ich nach Hause. Das verspreche ich Dir.“ Basti strahlt. „Und Ihr könnt an einem Wochenende ja auch mal wieder vorbei kommen.“ „Wenn ich Mama und Papa überzeugen kann“ grinst er. „Schaffst Du schon.“ Beide umarmen sich noch mal. „Und viel Spaß mit Kathy.“ „Danke. Ich hoffe das wird was.“ „Bestimmt. Sie ist in Ordnung denke ich.“ „Ja ist sie.“ „Siehste. „Und Dir mit Daniel.“ „Den haben wir sicher“ grinst er. „Du Raffi…“ „Ja.“ „Nächstes Mal wenn Du kommst spielen wir Basketball gegeneinander.“ Raphael merkt wie ihm dieser Satz einen leichten Schlag versetzt. „Nein das tun wir nicht.“ „Wieso nicht? Du hast es mir doch versprochen.“ „Ja… Aber ich komme ja über Weihnachten. Und da liegt ja Schnee.“ „Ok das sehe ich ein.“ Eine letzte Umarmung bevor Raffi sich verabschiedet. Basti und seine Mutter winken noch mal und die Vier winken zurück. Als sie außer Sichtweite sind merkt Daniel das was nicht stimmt mit seinem Freund der ganz ruhig da sitzt.
Das Internat Teil 27 (Weiter lesen klicken Sie hier)

Op een morgen kwam er een lilliputter binnen. Nauwelijks 1 meter groot. Hij reikte tot aan mijn taille. Ondanks zijn geringe lengte, zag hij er stoer en mannelijk uit. Mooie ogen en een donker ringbaardje. Stralend wit waren zijn tanden in zijn sensuele mond. Als hij lachte, scheen ineens de zon in het zo grauwe New York. Hij was geheel in zwartleder gekleed, inclusief pet. De eerste indruk die ik van hem kreeg was: “Een mooi macho minimannetje.” Hij sprak met een vreemd accent en vertelde hij dat hij uit Polen kwam en voorlopig in Amerika zou blijven. Hij had een jaarcontract als acrobaat bij een revue in het “New York Oberoi Hotel” in de 44é straat. Hij moest in goede conditie blijven en wilde daarom een paar keer in de week komen trainen. Bij het inschrijven vernam ik dat hij 34 jaar oud was. Hij zag er trouwens véél jonger uit. Zijn naam was Soffe Vladimar. Soffe is voor Amerikaanse begrippen een ongewone naam en ik hoor ze in gedachten al jokes maken over een “soff boy” Vooral in verband met zijn geringe lengte. Daarom deed hem het voorstel, vanaf het eerste ogenblik een andere naam te kiezen. Dat vond hij een prima idee en stelde voor hem Arnold te noemen.
A small Schwarzenegger (Verder lezen klik hier)

Leo keek om zich heen. Voor zich lag een kleine baai met zandstrandje. Achter hem het huisje dat hij deze drie weken had gehuurd. Een klein houten huisje, één verdieping met keuken/woonkamer en badkamer en 2 slaapkamers. En onder het vaste afdak voor het huis nog een zitje. Hier zat hij met de rug tegen het huisje voor zich uit te kijken. Zijn pilsje stond voor hem, het was de eerste van die dag. Hij was een uurtje geleden aangekomen op het vakantiepark. De man van de receptie had hem een plattegrond gegeven en hem gewezen hoe hij moest rijden naar zijn huisje.

Het beviel hem wel. Aan het einde van de weg, de beheerder had nog min of meer verontschuldigend toegevoegd dat hij aan de rand zat, maar Leo vond dit juist heerlijk. Hij wilde rust. Twee maanden geleden was zijn vriend bij een verkeersongeluk omgekomen. En sindsdien was hij zijn roer kwijt. Deed zijn weg op de automatische piloot. En zijn chef had hem zoveel geholpen als hij kon, net als zijn collega’s. Maar na de vakantie verwachtte men toch dat hij er weer volledig zou zijn. Gelukkig kwam de vakantie op het goede moment. Hij had nog dagen genoeg opgespaard. En na eerst twee weken bij zijn zus te hebben gelogeerd op de boerderij had hij besloten om toch maar naar het huisje te gaan dat ze nog samen hadden geboekt.
Leo (Verder lezen klik hier)

One of my promising students Joe turned 19 and moved into a new weight category which he could handle the small competitions but the ones he needed to enter for ranking were harder than he thought. He was well built his muscular shape was so unbelievable his short black hair with spikes gave him his innocent look. One night while training not long after he won his brown belt he asked me could we do some hard contest fighting? Unfortunate we could not as at our judo club we had many beginners mainly juniors and it wouldn’t be fare on them.
So Joe asked would be possible for some private lessons just me and him, I said as he mainly needs to work on his contest techniques I don’t see why not. We made arrangements for him to come around mine as I had some mats laid in my garage. I knew he was brilliant on the ground fighting and thought we should mainly work on standing techniques; one main reason is that last time we fought on the ground I found it exciting in a sexual way.
Read all of “The private judo lesson”