Op woensdagmiddag was ik nogal lang op school bezig toen Aydin zijn gezicht liet zien. Hij zag er nu op de een of andere manier anders uit, zelfverzekerder, leek het.
“Het heeft je wel goed gedaan, he,” vroeg ik hem. “Meester.eh.Dennis, ik heb heel erg genoten. Ik wilde je iets vragen. Je moet niet boos worden, maar ik heb het aan mijn beste vrienden, Frank en Marco, verteld. (Verder lezen klik hier)