Deze feed is gesloten. Voor verdere updates klik HIER !

Het was ondertussen al weken geleden sinds David hem had betrapt. Herman, de vader van zijn beste vriend Erik. In de woonkamer hadden ze elkaar heerlijk, maar kort verwend. Sindsdien kon David bijna nergens anders meer aan denken. Hij zat aan zijn huiswerk toe zijn mobiel overging. Hij herkende het nummer van Erik. Na een vlot gesprekje werd de toon ernstiger. Erik zou gaan veranderen van opleiding. En erger: daarvoor zou hij op kamers gaan in een andere stad. (Verder lezen klik hier)

Het was al weer vroeg dag toen Wieger aankondigde naar het strand te gaan en Rogier te vragen of hij die avond wilde meekomen. Maar eerst moest hij informeren of Rogier wel in was voor groepsseks. We zagen het wel.
Om een uur of vijf werd er gebeld en stond er een bloedmooie jonge jongen voor de deur. “Hallo, Robin, kom erin.”
“Hoi, Bert” gaf Robin me een kus. (Verder lezen klik hier)

Het gebeurde in de jaren 80 in Nederland. Mijn vader was kazernecommandant. (luitenant 1é klasse). Hij was de baas in de kazerne, maar ook thuis. Zijn wil was wet en wat hij zei moest gebeuren. Hij had altijd gelijk en duldde géén tegenspraak. Hij was gevreesd en gehaat. Met héél véél kapsones en dat werd er niet beter op toen hij tot kapitein werd bevorderd. Ziedaar, een kleine beschrijving van mijn vader zodat je dit verhaal beter kunt volgen. (Verder lezen klik hier)

Als ik op een avond thuis kom van judo hangt mijn vader weer onderuitgezakt in de zetel. Ik zie dat hij weeral flink gezopen heeft. Ik ben Tim en heb nog drie broers. Ze heten Brent (30), Thomas (27) en Mathias (22). Ik ben met mijn 16 jaar de jongste. Thomas, Mathias en ik wonen nog thuis bij mijn vader maar Thomas verhuist binnen enkele weken naar een huis in de buurt. (Verder lezen klik hier)

Ik werd opgeschrikt door een luid getoeter. Snel daarna werd er lang gebeld aan de voordeur en vloekend sprong ik overeind. Van je familie moest je het maar hebben. Ik deed de deur open en daar stond het zooitje ongeregeld: neef Wieger met zijn schitterende kop, Maartje, mijn mooie nichtje en haar vriendje Arno met een grijns van oor tot oor. In de gang omhelsden we elkaar en lieten meteen onze handen fladderen over elkaars lijven. (Verder lezen klik hier)

Toen ik aan het ontbijt zat, waren Arno en Maartje nog niet opgestaan. Ik zou ze eens verwennen met een ontbijt op bed. Toen ik de deur voorzichtig opendeed, waren ze net wakker en keken lodderig de wereld in.
“Oh, wat lief van je, Bert.”, riep Maartje uit, “Eerst een slok koude sinaasappelsap. Jij ook Ar?”
Arno ging in kleermakerszit op de lakens zitten. Zijn ochtenderectie stak flink voor hem uit. (Verder lezen klik hier)

De woensdag was aangebroken en Klaas en Wieger zaten om half elf aan de koffie toen Arno over de drempel stapte: lang, blond en mooi. Maartje keek ons stralend en triomfantelijk aan alsof ze wilde zeggen: ja, ik ben een meisje met smaak. Zij kusten elkaar en Arno werd aan mij voorgesteld. Na de koffie gingen we weer aan het werk en lieten de tortelduifjes hun gang gaan. (Verder lezen klik hier)

Opeens hoorden we ergens Maartje roepen.
“Shit!” riep Wieger, “Ik ga wel kijken. Kruipen jullie een beetje uit het zicht. Snel trok hij zijn broek en shirt aan, schoot zijn schoenen aan en liep snel richting zus.
“Ja, wat sta je nou te bleren, mens. Wat is er?”
“O moet je horen: Arno komt woensdag de hele dag en blijft tot donderdag. Te gek, he?” (Verder lezen klik hier)

De volgende morgen werd ik wakker en ontdekte dat Wieger verdwenen was. Ik had een ochtenderectie en moest behoorlijk plassen. Ik deed een korte broek aan en zocht het toilet op. Zittend bekeek ik mezelf eens en schrok, want overal op mijn borst glinsterden plekken van opgedroogd sperma en nu voelde ik sommige plaatsen in mijn schaamhaar hard geworden. (Verder lezen klik hier)

Sjoerd stond als aan de grond genageld. Wat had dit nu te betekenen? Wat was dit voor een vraag?
“Sjoerd, ben jij homo?” Het bleef aan beide zijden van de telefoon enige tijd doodstil.
“Ben je daar nog?” vroeg Judith.
“Ja, maar je overvalt me wel. Hoe kom je daar ineens bij?
Sjoerd had zich weer onder controle en klonk enigszins geïrriteerd. Het bleef opnieuw enige tijd stil aan de andere kant. Toen hoorde hij Judith zeggen dat zij nog steeds geen antwoord op haar vraag had gekregen. (Verder lezen klik hier)

Oom en tante waren erg in hun nopjes. Eindelijk, voor het eerst in drie jaar konden ze weer eens weg.
“Je weet niet hoeveel dit voor ons betekent, Geert.” veegde tante een traan weg, “dank je, mien jong.”
Vroeg gingen oom en tante naar hun kamer om hun koffers te pakken. Laat gingen wij naar onze kamer. Na me in de badkamer gewassen te hebben, kwam ik weer terug om Wieger net zijn onderbroek weer uit te zien trekken en zijn naakte lijf onder de lakens te zien schuiven. (Verder lezen klik hier)

Een klein weekje eruit dat leek me wel wat.
Ik was al in het voorjaar naar het buitenland geweest, dus nu kon ik niet veel besteden aan een dure vakantie.
Toen ik een tijdschrift doorbladerde, kwam ik op het idee om mijn oom te bellen en hem te vragen of ik op zijn boerderij in Groningen een week kon doorbrengen. (Verder lezen klik hier)

In mijn huis in Amerika hangen foto’s van uit Groenland. Waarom? Dat vertel ik in dit verhaal.
I am Jeff Lobiher uit Arizona. 28 jaar jong. Beroepsmilitair ( Luitenant) bij de U.S. Army. Aan het begin van dit verhaal was ik gedetacheerd op een kleine Amerikaanse basis in “Thule.” Dat ligt hoog in het noorden van Groenland aan de “Balfin-Bay”. Het is een ruwe kust met ingekerfde fjorden en gletsjers. (Verder lezen klik hier)

David liep fluitend door het paadje achter het huis van zijn beste vriend. Ze hadden elkaar vanmorgen nog gesproken, na de nachtdienst. Ze hadden bij het bedrijf van een kameraad uit hun vorige klas de boel op een bouwsite in de gaten gehouden. En hadden afgesproken om elkaar die middag op te zoeken om te gaan zwemmen. (Verder lezen klik hier)

Lusteloos liep Sjoerd door het winkelcentrum. De wereld was een grote zooi. Deze koopstraat een en al luchtkasteel, louter dromen. “En dromen zijn bedrog…” klonk het uit de talloze, verspreide luidsprekers. Uit pure verveling trapte hij tegen een reclamebord. Knal! Iemand botste tegen hem op.
“Kun je niet uit je doppen kijken? Je denkt zeker dat jij de enige bent die hier loopt,” was zijn eerste reactie. Hij keek in een vrolijk, opgewekt gezicht.
“Het gebeurde niet met opzet.” De jongen keek hem vriendelijk aan. (Verder lezen klik hier)

Michiel zei dat we het beste maar eens konden gaan kijken wat er aan de hand was. We wisten dat Pieter en Brian alleen waren want de rest van de familie was naar het kindercircus en de familie had Brian de avond vrij gegeven. We zagen dat de schuifdeur nog open stond, maar wat we binnen zagen konden we met geen woorden beschrijven. We hadden alles verwacht behalve dit. (Verder lezen klik hier)

“Ik verkondig nu de strafmaat.” De rechter nam even een adempauze en schoof zijn gouden leesbril naar het puntje van zijn neus. Een moment keek hij de verdachte over zijn brillenglazen aan. Op het gezicht van de jongen in de beklaagdenbank was niets te bespeuren. Geen fleem van spanning, geen teken van emotie. Ik kreeg echter in zijn plaats kippenvel. In een flits zag ik de laatste jaren aan mij voorbijgaan. (Verder lezen klik hier)

Op woensdagmiddag was ik nogal lang op school bezig toen Aydin zijn gezicht liet zien. Hij zag er nu op de een of andere manier anders uit, zelfverzekerder, leek het.
“Het heeft je wel goed gedaan, he,” vroeg ik hem. “Meester.eh.Dennis, ik heb heel erg genoten. Ik wilde je iets vragen. Je moet niet boos worden, maar ik heb het aan mijn beste vrienden, Frank en Marco, verteld. (Verder lezen klik hier)

Op dezelfde manier als gisteren was ik weer om half zes naar binnen gekomen. Weer hielp ik de Engelsen alles opruimen en toen ik met Brian alleen was, merkte ik dat hem iets dwars zat. “Mijn vriend, je weet wel, Steve, is mijn allerbeste vriend hier en we vertellen elkaar alles. Nu heb ik hem ook over ons verteld en wat er zoal gisteren gebeurd is en hij wil nu ook blijven maar met zijn vriendinnetje. Ik heb gezegd dat het goed is.” (Verder lezen klik hier)